Voor mijn emigratie werd ik er al voor gewaarschuwd: de emigratiedip.

De emigratiedip

Enkele ervaringsdeskundigen wezen mij op de emigratiedip: een dipje dat meestal na zo’n 3-4 maanden na je emigratie opkomt. Rond die tijd is het leuke en ‘nieuwige’ van de emigratie af en begin je je af te vragen waarom je ook alweer zo nodig huis en haard moest achterlaten om naar het buitenland te verhuizen.

Eerlijk gezegd dacht ik dat het wel mee zou vallen. Ik vertrok immers niet naar het einde van de wereld – ik had in het begin ook echt moeite met het woord emigratie, ik noemde het gewoon verhuizen. Bovendien kende ik al wat mensen in Antwerpen en kwam ik de afgelopen jaren vaak in België en wist ik inmiddels al veel over het land en haar cultuur.

Oh boy, I was wrong..

Tijdens mijn vorige update leek er nog geen vuiltje aan de lucht. Little did I know dat ik amper 2 weken later avonden achter elkaar zou zitten janken, tot aan een snotneus toe. Ik schreef er op mijn eigen blog al een openhartig stukje over. Opeens had ik het gevoel dat ik al mijn bruggen had verbrand. Ik had zo’n fijn leventje in Utrecht: ik had leuk werk, leuke vrienden, een fijn huisje… waarom had ik dat allemaal opgezegd? En kon ik nog terug?

Gelukkig was mijn vriend er om me te steunen. Niet dat hij veel meer kon doen dan luisteren en er voor me zijn, maar dat was op dat moment ook het belangrijkste dat ik nodig had.

Hoe gaat het nu?

Inmiddels kan ik zeggen dat het een stuk beter gaat. Een belangrijke trigger voor mijn dip was mijn nieuwe baan. Ik was dolgelukkig dat ik binnen 3 maanden een leuke baan had gevonden. In werkelijkheid bleek die toch iets minder leuk. Het was niet zo’n goede match als ik vooraf had gedacht. Omdat ik full time werkte en ik in Antwerpen nog geen gigantisch sociaal netwerk heb opgebouwd, bestond mijn leven vooral uit werk. Extra zuur dus als het dan niet is wat je gehoopt had.

Daarom hakte ik de knoop door en nam ik ontslag. Ik kan nu op zoek naar de job die echt bij me past en me hopelijk een stuk gelukkiger maakt!

Lees ook: Ook Shirley had een paar maanden geleden de driemaandendip

Mocht je zelf last hebben gehad van een emigratiedip, dan ben ik heel benieuwd naar wat jou heeft geholpen om eruit te komen. Wellicht kunnen we elkaar een beetje helpen. En zit je op dit moment in zo’n emigratiedip? Hou vol! Het is cliché, maar met het verstrijken van de tijd wordt alles makkelijker.